Контакти

+38 (099) 432 85 93

Мар'яна

Czas Lwowski

Pogoda

Święta

Календар свят і подій. Листівки, вітання та побажання

Kursy walut

Курси валют Курси валют Курси валют Курси валют

Statystyka

Lviv TOP Яндекс.Метрика


Lwów Królewski

      W 1349 r. polski król Kazimierz III Wielki po raz drugi poszedł pochodem na Galicję i zdobył Lwów. On uczynił miasto stolicą Ruskiego królestwa - częścią ówczesnej Polski z prawami szerokiej autonomii. Wyznaczył tym los Lwowa w łonie Polskiej Korony na wiele przyszlych stuleć. Dla szybkiego rozwoju miasta król aktywnie zachęcał kupców i rzemieślników przejeżdżać tu na stały pobyt.
      Od środka XV stulecia Lwów był określony jak «wschodnia brama» polskiego państwa. W dobie polsko-litewskiej w mieście rozpoczął się rozwój ekonomiczny. Główny miejski zarząd potrzebował specjalistycznego pomieszczenia, więc król rozkazał przenieść śródmieście z placu Stary Rynek na nowe miejsce, wybudowawszy nowe dzielnice. Dla tego byli zaproszone niemieccy rzemieślnicy, którzy rozbudowywali Lwów za tamtejszymi obyczajami : centralny plac(z ratuszem), otoczony mieszkalnymi dzielnicami, wały obronne. Tak powstał plac Rynek i współczesne lwowskie śródmieście (terytorium między prospektem Swobody, placami Mickiewicza, Galickim, Sobornym i Mytnym, ulicami Pidwalną, placem Daniła Galickiego i ulicami Iwana Honty i Targową). Miasto tymczasem aktywnie polonizowało się : śródmieście zamieszkiwali zasadniczoPolacy-katolicy, jednak utworzyły się również żydowskie getto,dzielnicy ruska(ukraińska) i ormiańska.
      W mieście działały rezydencje prawosławnego, ormiańskiego, rzymsko-katolickiego i uniackiego biskupów, trzy gminy żydowskie (miejska, przedmiejska i karaimska).
      Jednocześnie Lwów odgrywał znaczną rolę w rozwoju średniowiecznej kultury. Założony w 1661 r. Lwowski uniwersytet był jednym z najstarszych w Centralnej Europie i pierwszą na ukraińskich ziemiach wyższą uczelnią.